Liturgische Schikkingen 40-dagentijd

De Geest inspireert mensen om op weg te gaan met het evangelie. De diversiteit in onze samenleving is groot. De kerk krimpt. Toch zien we soms op de meest onverwachte plekken iets van Gods koninkrijk.
De heilige Geest waaiert breed uit, binnen en buiten de kerk.
Willen we ons laten verrassen in deze tijd van inkeer? Kunnen we onze ogen en oren openhouden om de tekens van de Geest te verstaan?
De symboliek die verbeeld wordt in de liturgische zetting roept een emotie, verwondering of vragen op. Niet alles vraagt om een verklaring. Rode draad in de schikkingen is ‘de waaier’.
De waaier staat voor beweging en communicatie op weg naar een andere toekomst, een nieuw begin.

Matteüs 4, 1-11: Jezus wordt door de Geest meegevoerd naar de woestijn.

 

De Veertigdagentijd is een tijd van inkeer en bezinning.
Jezus laat zien dat je ‘nee’ kunt zeggen.
Voor ons geldt: sta open voor de wegen waarop de Geest ons brengt, voor de werking van de Geest midden in het leven, in onze omgeving.

 

 

Zand, eindeloze vlakte, onbekende verleidingen,
De duif, een teken van de geest, helpt onze weg te vinden.

Matteüs 17, 1-9: Jezus nam Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee een hoge berg op.

 

Het leven bestaat uit hoogte- en dieptepunten. Op een berg kun je beter terugkijken op de weg die je bent gegaan en op de weg die je wilt gaan. Op een berg krijg je uitzicht over jouw leven.

 

 

Geurende bloemen verheerlijken de grootsheid van de profeten die ons zijn voorgegaan.
De zuidenwindlelies staat symbool voor onschuld en zuiverheid;  De wilg wordt geassocieerd met groeien en vertrouwen.

Johannes 4, 1-26: Jezus verliet Judea en ging weer naar Galilea. Daarvoor moest hij door Samaria heen.

 

Soms worden ook wij verrast door een ontmoeting met een onbekende. Laat je leiden door de Geest en sta open voor ontmoetingen.

 

 

Water de levensbron,
De iris, een teken voor de drie-eenheid:
Het hemelsblauw, het goddelijke geel en zuiver, onschuldig wit.
De iris kleurt onze ogen waardoor we kunnen (om)zien naar de ander.

Johannes 9, 1-13, 26-39: Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht voor de wereld.

 

Jezus was gekomen om het werk van God zichtbaar te maken en licht van de wereld te zijn. De blinde getuigde dat Jezus hem genezen had en daagde de anderen uit om leerling van Jezus te worden. Laten wij in onze rationeel ingestelde tijd het onmogelijke voor mogelijk blijven houden. Willen we ons laten verrassen?

 

 

Veel bloesems zijn familie van de roos, een vijftallige bloem.
Het getal 5 is het getal van de mens, de mens met zijn 5 zintuigen.
Met die zintuigen kunnen we de ander zien, voelen en horen.
Bloesems zijn ook bedoeld om vruchten te dragen.
De witte kaars staat symbool voor het licht van de wereld.

Johannes 11, 1-4, 17-44: Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven.’

 

De opwekking van Lazarus uit de dood is een voorteken van wat een paar weken later met Jezus zou gaan gebeuren: lijden, dood en opstanding!

Staan we in onze tijd open voor het onverwachte van Gods koninkrijk?

 

Bij de schikking:

Bloemen als tranen huilen om het missen van een geliefde,

geurende bloemen en rode takken herinneren aan het samengeleefde leven.

 

Bewogenheid, zorg voor elkaar en zorg om elkaar, daar gaat het verhaal over.

In de grote vaas staan rode kornoeljetakken.

De bloemetjes van het gebroken hartje lijken op verdriet en vreugdetranen.

De bloemen van de skimmia versterken de onverwachte vreugde. (In Azië is de symbolische betekenis van de skimmia: liefde in verbondenheid).